Spraak
Jonge kinderen hebben tijd nodig om te leren praten. Soms gaat dat vanzelf, soms heeft het kind daar hulp bij nodig. Dit gebeurt bij kinderen, die bijvoorbeeld in plaats van een 'g' een 's' zeggen of een 'k' voor een 't' verwisselen. Ook kunnen kinderen slissen of ‘lispelen’.
Articulatieproblemen kunnen ondermeer veroorzaakt worden door afwijkend mondgedrag. Als een kind bijvoorbeeld lang geduimd heeft, kunnen de spieren van de lippen en de tong slap zijn. Deze spieren worden dan getraind, zodat de letters goed uitgesproken kunnen worden.
Logopedie kan van essentieel belang zijn bij de volgende problemen:
Vertraagde spraak- en/of taalontwikkeling.
Wanneer een kind in taalgebruik en uitspraak achterblijft, niet of weinig spreekt en/of niet begrijpt wat er wordt gezegd.
Wanneer anderen regelmatig moeten vragen: ‘Wat zeg je?’
Het spreken is binnensmonds of slap, te snel of met onvoldoende intonatie. Een combinatie hiervan is ook mogelijk.
Verbale ontwikkelingsdyspraxie.
Wanneer de spraak bij kinderen niet of moeilijk op gang komt en het kind zichtbaar moeite heeft de klanken juist te vormen.
Nasaliteit.
Wanneer de spraak afwijkt omdat ze te veel of juist te weinig door de neus klinkt.
Gehemeltespleet/schisis.
Wanneer een lip-, kaak- en/of gehemeltespleet problemen geeft met het voeden en/of spreken. Broddelen Wanneer iemand onduidelijk ´rommelig´ spreekt, uit de reacties van de omgeving dat ook op kan maken (´praat eens rustig´), maar dit moeilijk bewust kan veranderen en toepassen in de dagelijkse spraak en situatie.